و كان ياما كان
وميت ضحكة بلا معنى
بتتريق على الحزنان
و ايد مدودة بردانة
فى برد الصيف
بتتنشق على انسان
يكون انسان
يكلم بكره بهوادة
و يلعن خسة العصيان
كلامة بالحروف عادى
لكن جواه تملى امان
و كان ياما كان
ما بين السكة و التوهة
و بين الموجة و الشطآن
على البر اللى كان طيب
و كاره انه يوم يتهان
عشان سامع صدا صوته
فى عمق الخوف
و وسط الضلمة و الاحزان
عشان قلبه اللى ف ضلوعه
ما حسش لحظة بالتوهان
عشان بكره اللى لسه بعيد
و مش باين لفجره ادان
و الف عشان يجرو عشان
و صبح و ليل بدون عنوان
و غنوة كت زمان حلوة
بتتغنى ما بين قلبين
و لسه بتشجى زى زمان
و حلم برئ ف قلب جرئ
دخل ف طريق عليه سجان
و سور عالى بلون غامق
على حكاية زمن بهتان
و انا ... و الفكرة مقتولة
ما بين تافهة و معقولة
و الف قضية مقفولة
بتنطق ديما بالبهتان
هاسيب كام حرف ف كتابى
بلا ترتيب و لا اوزان
حكاوى كت زمان حلوة
و كنا كلنا غلمان
خلاص عدا الزمان بينا
و نسانى اكون انسان
...............................
للشاعر / فهمي علي نصر
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق